Team mommy

MOMMY ESMEE

Als je mij in december 2018 zou vertellen dat ik nu een alleenstaande moeder zou zijn had ik je zeer waarschijnlijk boos en verdrietig de deur gewezen. Hij en ik uit elkaar? Ben jij gek! Wij horen bij elkaar. Samen met ons kindje een prachtig gezin vormen, dát is waar we voor kozen. Het beste van onze eigenschappen in één mooi kindje. De ogen van haar vader en de neus van haar moeder vereeuwigd op het gezicht van een kleintje. Voor altijd samen. Dat is wat ik met hem voor ogen had.


Op vrijdag 6 september werd Jolie Dynah geboren. Wat een super bevalling. Ik maakte grappen over een raket baby en niets was minder waar. Ik heb Jolie gelanceerd in 5 uur tijd  (zelfs met een inleiding omdat ik zwangerschapsvergiftiging had).  2 uur later belandde ik op de OK omdat ik zoveel bloed verloor en ze de oorzaak niet konden vinden. Uiteindelijk verloor ik 3,5 liter aan bloed. Ik bleek geen rode bloedcellen meer aan te maken en had diverse scheurtjes boven mijn hechtingen. Andere moeders hielden hun baby gelijk vast, ik was bijna 4 uur van Jolie gescheiden. Alles wat ik wilde was haar zien, want dat had ik nog niet goed kunnen doen.

We hebben 4 dagen in het ziekenhuis gelegen en wat waren we blij toen we naar huis mochten! Ik wist toen nog niet dat ik 2 dagen later de knoop moest doorhakken. De verslaving heeft Jolie’s vader van mij afgepakt in een ongelijke strijd. Ik bleef aan hem trekken maar moest uiteindelijk loslaten omdat ik voor twee mensen vocht. Ik moest toegeven dat de verslaving op dat moment nog harder trok aan Jolie’s vader dan mijn liefde de kracht voor had. Ik moest het touw waaraan ik aan hem trok los laten, iets wat mij ontzettend veel moeite heeft gekost. Daar heb ik ontzettend veel pijn en verdriet van gehad en nog steeds. Nog steeds zou ik het graag anders zien, vooral voor Jolie. Niets is toch mooier dan een vader in je dochters leven waarmee ze samen lol kan trappen, te leren boxen en voor haarzelf op leert komen? Hij zou haar leren fietsen, met haar mij uitzwaaien als ik naar werk zou gaan, eindeloos spelen en bovenal: samen met hem haar de wereld laten zien. Laten zien dat zelfs in de donkerste hoekjes liefde is te vinden en haar die geven. Onvoorwaardelijk.

Mijn hart was gebroken op twee plekken. Maar het leven gaat door en deze keus moest ik echt maken voor het geluk van Jolie en mij. Omdat ik haar toch de liefde wilde geven die ze verdiend zijn we terug verhuisd naar mijn ouders en zusje. Mijn oude slaapkamer werd omgetoverd tot een nieuwe slaapkamer voor ons samen. Ik kreeg er naast een dochter ook een beste vriendin bij.

Als ik haar de dingen nu kon zeggen die ik wilde zeggen, dan had ik haar verteld dat het me spijt. Dat het me spijt dat ik haar vader niet de liefde heb kunnen geven die hij nodig had. Ik wil haar alles en meer dan dat geven en dat ze later, als ze wat groter is, met een glimlach terug kan kijken op haar jeugd. Hoe ik het voor elkaar ga boksen weet ik niet, want mijn gevoel zegt dat ik nu al 8 maand maar gewoon wat doe. Jolie, die onzekerheid neem jij zo vaak weg, want je lacht de hele dag dus ik zal het wel goed doen! Iedereen is zo gek op jou, je maakt de wereld mooi en goed – je bent zo ontzettend bijzonder.

‘Snacht’s wordt Jolie zo’n 2-3 keer wakker, dan huil ik met haar mee en vallen we samen weer in slaap. Ook als ze haar ogen gesloten heeft vecht ik voor haar. Ik wil en zal haar alle liefde en veiligheid geven die ze op elk moment nodig heeft. Dat maakt de nacht niet minder donker en pittig, maar ook daar komen we samen doorheen. Mijn wallen hangen soms tot aan mijn oksels, maar zodra ik haar gezicht weer zie verdwijnen de slapeloze nachten als sneeuw voor de zon.

Soms ben ik bang hoe deze situatie haar gaat vormen de rest van haar leven. Gelukkig heeft ze geen idee hoe mama hiermee bezig is en hoe graag mama haar mee wil nemen onder haar vleugels naar de veiligste plek op aarde. Haar beschermen tegen het kwaad en alles wat daarbij hoort. Haar alleen liefde en veiligheid willen geven. Ik ben bang dat ik haar veel verdriet ga doen omdat haar vader er niet bij kan zijn. Dat ze op de meest waardevolle momenten alleen mij heeft, daar zie ik tegenop en die gedachten stel ik liever uit. Uiteindelijk moet en zal ik twee ouders tegelijkertijd voor haar zijn. Jolie en mama is wat er nu is, s’nachts en overdag is. Als ze valt help ik haar opstaan, en als ze dalen heeft help ik haar. Voor elk moment in onze emotionele rollercoaster ben ik bij haar, elke dag opnieuw. En ik zal er altijd zijn want dat is wat ik het liefste doe.


Lieve Esmee,

Wat lijkt het mij heftig dat een verslaving jullie gezin uit een heeft getrokken! Maar ik weet zeker dat Jolie niets te kort komt aan liefde en geluk met jou als moeder. Ze zal later super trots op je zijn dat jij die beslissing genomen hebt. Geniet er van met zijn tweetjes.

Liefs, Kirsten

Wil je de avonturen van Esmee en Jolie volgen? Volg ze dan op Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *