momlife

Hoe en waarom ik begonnen ben

Er wordt mij wel eens gevraagd: “hoe begin je dan een blog?” “Hoe groei je op Instagram?”.
In deze blog neem ik jullie mee naar het begin. Hoe en waarom ik ben begonnen. Lees je mee?


Met 10 weken zwangerschap vond ik dat de wereld het wel mocht weten. Ik ben zwanger en ik ga dit alleen doen. Het maakte mij eigenlijk niet zo uit wat andere hier van vonden. Iedereen wist dat ik 4 weken ervoor nog een vriend had dus ze konden zelf wel raden hoe het ongeveer gegaan zal zijn.

Ik vond het zelf wel heel fijn om gevoelens van mij af te schrijven en schreef voor de baby in mijn buik alles op in een schriftje. Dit schriftje bewaar ik tot ik Emma Lieve oud genoeg vind om dit te mogen lezen.
Naast het schrijven voor mezelf wilde ik mijn verhaal met de wereld delen. Ik kon zelf niet heel veel vinden over andere meiden die hetzelfde hebben meegemaakt terwijl ik het wel heel fijn vond om dit te lezen. Ik dacht namelijk echt dat ik de enige op de hele wereld zou zijn waarbij dit gebeurde. Want dat doet toch niemand? Zijn vriendin aan de kant zetten omdat ze zwanger is, nou wel dus. En wel meer dan je eigenlijk zou denken.

Ik maakte een Instagram pagina aan. Ik vond het lastig een naam te bedenken tot dat iemand als reactie typte onder een blog voor de LINDA “Je bent niet zwanger door een ongelukje je bent zwanger van een gelukje”. Uit die reactie ontstond dus mijngelukje. Ik ging andere moeders volgen waarvan ik vond dat ze mooie foto’s maakte. Ik wist zelf nog niet zo goed wat ik kon posten en maakte voornamelijk foto’s van baby spulletjes. Ik vond het heel ongemakkelijk mijzelf met een dikke buik op de foto te zetten tot daar om gevraagd werd. Ik kreeg super positieve reacties en ik werd ook steeds zelfverzekerder hierdoor.

Naast Instagram begon ik de blog met natuurlijk dezelfde naam. Heel fijn ook dat deze naam nog niet in gebruik was, haha. Iedere week verscheen er een “zwanger week ..” ik typte hoe ik mij voelde, wat ik had gekocht, bezoekjes aan de VK, de echo’s en nog veel meer. Nadat Emma Lieve geboren werd deelde ik mijn bevallingsverhaal, haar leeftijd in maanden en toen werd het langzaam minder. De inspiratie ging weg en ik vond het lastig nog dingen op papier te krijgen. Ik heb nog geprobeerd andere mensen op mijn site te laten bloggen maar ook dit liep, jammer genoeg, geen storm. Mijn Instagram daar in tegen liep wel storm. In 3 jaar tijd ben ik bijna 9000 volgers rijker. Volgers die met mij mee leven, die advies geven, stille volgers, pottenkijk volgers en af en toe een moeder maffiaatje (super gezellig kan ik je vertellen).

Aan het begin deelde ik mijn verhaal ook veel op andere moeders/bedrijven hun website. Zo ben ik ook gegroeid in volgers en kreeg ik meer bekendheid. Nu wil ik alleen nog op mijn eigen pagina bloggen omdat ik met lezers hier juist geld verdien. Dit geld verdien ik niet als ik op iemand anders zijn pagina lezers krijg.
Ik vind het heerlijk om te typen en ook dit verhaal staat er binnen 10 minuten op, zo hop uit de losse pols.

Eigenlijk staat mijn tekst al op papier voordat ik de woorden in mijn hoofd heb gehoord, gek he?
Maar dus kort samengevat: Ik ben begonnen met bloggen omdat ik mijn verhaal wilde delen met anderen. Het is fijn om te lezen dat je ergens niet alleen in bent. Dat je ziet dat het ook goed kan komen en alleenstaande moeder zijn echt niet altijd maar negatief is.

Hoe je groeit op Instagram is gewoon: Zorgen voor goed content, geen nep volgers kopen want dit doet je eigen bereik niks ten goede, zorg voor interactie met je volgers, wees vriendelijk, eerlijk en open. Zorg dat je gezien wordt, als jij 2 weken niks van je laat horen zijn andere mensen ook niet meer geïnteresseerd in je. En ja, Instagram kost tijd en geld. Maar als je moeite in iets steekt, groeit het vanzelf.

Zie hieronder mijn eerste foto’s van mijn feed (2017) en de laatste (2020)

Als jullie dit onderwerp leuk vinden wil ik er later nog wel wat meer op doorgaan. Voor nu was dit het!
Liefs,

Kirsten.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.